مصدر در زبان انگلیسی

انواع مصدر در زبان انگلیسی ؛ مصدر با to یا ing- دار؟

مصدر در زبان انگلیسی می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد. بطور دقیق‌تر این مصدر می‌تواند مصدر با to باشد که به آن مصدر infinitive می‌گوییم. و یا می‌تواند مصدری با پسوند ing باشد که در این صورت شکلِ gerund نامیده می‌شود.

در این گفتار می‌خواهیم بررسی کنیم که محل کاربرد هر کدام از این دو نوع مصدرها کجاست؟

محل کاربرد مصدر در زبان انگلیسی

یکی از جایگاه‌های اصلی مصدر در زبان انگلیسی وقتی است که یک فعل بعد از فعلِ دیگری به کار می‌رود. در این صورت فعل دوم ما با ساختار مصدر به کار برده می‌شود.

گاهی این مصدر، باید بصورت  to + infinitive آورده شود. گاهی این مصدر باید بصورت ing دار به کار رود. و در مواردی نیز می‌توان از هر دوی این ساختارها استفاده کرد.

 فعل‌هایی که بعد از آن‌ها مصدر با to لازم است

به این مثال‌ها دقت کنید:

I need to talk to the boss.

«من نیاز دارم که با رییس صحبت کنم.»

ببینید: چگونه با تماشای فیلم زبان انگلیسی یاد بگیریم؟

My son is learning to ride a bicycle.

«پسر من در حال یادگرفتن رانندگی دوچرخه است.»

Jack offered to assist us clean the room.

«جک به ما تعارف کرد که در تمیز کردن اتاق کمک کند.»

در جمله‌های بالا، فعل‌های need و learn و offer بعد از خود به مصدرِ با to یا همان to + infinitive نیاز دارند.

فعل‌های زیادی در این دسته قرار دارند. افعال همانندِ afford و agree و ask و choose و decide و want و would like و refuse و pretend و promise و hope و prepare و expect و موارد دیگر.

افعالی که پس از آن‌ها مصدر ing- دار قرار می‌گیرد

اکنون این جمله‌ها را ببینید:

I love visiting different cities.

«من عاشق دیدن شهرهای مختلف هستم.»

Sally admitted forgetting about the meeting.

«سالی فراموش کردن جلسه را پذیرفت (اقرار کرد که جلسه را فراموش کرده بوده است).»

Do you mind waiting for me in the car?

«ممکن است داخل ماشین منتظرم بمانی؟»

فعل‌های love و admit و mind پس از خود نیازمند فعلِ ing دار هستند.

برای فعل‌های با کاربرد مشابه می‌توان dislike و consider و like و avoid و suggest و practice و can’t help و give up و feel like و finish را مثال زد.

 فعل‌هایی که هم می‌توانند با Infinitive و هم با Gerund همراه شوند بدون تغییر معنی

در زبان انگلیسی تعداد کمی فعل وجود دارند که چنین خاصیتی داشته باشند. این فعل‌ها هم می‌توانند با مصدر با to و هم با مصدر ing دار همراه شوند بدون اینکه معنی جمله تغییر کند. عدم تغییر معنی جمله شرط مهمی است. این مثال را ببینید:

I started working as a doctor 10 years ago.

«من ده سال پیش به عنوان یک پزشک آغاز به کار کردم.»

بخوانید: کاربرد مصدر پس از فعل‌های خاص؛ ing- یا مصدر با to؟

I started to work as a doctor 10 years ago.

«من ده سال پیش به عنوان یک پزشک آغاز به کار کردم.»

همانطور که می‌بینید معنی این دو جمله دقیقا یکسان است.

فعل‌های مشابه start در زبان انگلیسی کمیاب هستند. دو فعل begin و continue دو نمونه دیگر از این فعل‌ها می‌باشند.

در نظر داشته باشید که فعل‌های دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند بعد از خود ساختار infinitive و gerund بگیرند؛ اما معنای جمله در هر کدام متفاوت است. در گفتارهای بعدی به این فعل‌ها می‌پردازیم.

7 پاسخ
  1. Vali
    Vali گفته:

    هر گاه دوفعل پشت سر هم قرار گیرند به گونه ای که ابتدا اولی انجام گرفته باسد فعل بعدی با toمی اید اما اگر دومی زودتر از اولی انجام گیرد ععل دوم با ingمی اید

    پاسخ
    • مدیر مدیر
      مدیر گفته:

      با سلام و احترام خدمت شما؛

      سپاس از توضیح تکمیلی که دادین.
      مطلبی که فرمودین قاعده‌ مفیدیه و در مواردی قابل استفاده است.
      البته نباید تصور کرد که این یک قاعده کلی است.
      دلیل این موضوع اینه که در زبان انگلیسی افعال زیادی هستند که فعل ایستا یا stative هستند که چون به وضعیت پایدار اشاره دارند نمیشه براشون زمان دقیق انجام شدن تصور کرد. این افعال اتفاقا خیلی اوقات به عنوان فعل اول از دو فعل پشت سر هم به کار میرن. مثل این جمله:
      .I love visiting different cities
      فعل love یک فعل stative هست. حالا آیا دوست داشتن زودتر اتفاق افتاده یا سفر کردن؟
      حتی در برخی از فعل‌های دینامیک هم مثل فعل remember در جمله زیر ممکنه فعل ingدار قبل از فعل اول اتفاق افتاده باشه.
      .I remember calling him yesterday
      «زنگ زدن دیروزم به او را به یاد می‌آورم.»
      به همین خاطر معمولا ناگزیریم که موردی بررسی و کاربرد صحیح رو پیدا کنیم و امکان صدور یه قاعده کاملا فراگیر ممکن است.

      پاسخ
        • مدیر مدیر
          مدیر گفته:

          با سلام و احترام خدمت شما؛

          عبارت‌های «remember doing» و «remember to do» از مواردی هستند که تفاوت معنایی دارند، هر چند این تفاوت ظریف است.
          به این دو مثال توجه کنید:
          .I will remember to visit Japan
          «من به خاطر خواهم سپرد که از ژاپن بازدید کنم.»
          .I will remember visiting Japan
          «من بازدید از ژاپن را به ذهنم خواهم سپرد.»

          در جمله اول و در کاربرد «remember to visit» هدف گوینده توضیح این مطلب است که «انجام دادنِ فعلِ visit را فراموش نخواهد کرد و حتما آن را انجام خواهد داد.» توجه دارید که اینجا هنوز عملِ visit انجام نشده است.
          اما بخش حساس، درباره جمله دوم است. جمله دوم به «زمانِ بعد از انجام شدنِ عملِ visit» اشاره دارد (هر چند در زمان گفتن، هنوز فعلِ visit انجام نشده باشد). یعنی فرد درباره زمانی صحبت می‌کند که ژاپن را دیده است و از بس خاطره‌انگیز بوده که آن دیدار را فراموش نخواهد کرد.

          اگر درباره توضیح ابهامی دارید، حتما بپرسید.
          با تشکر

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *