حروف اضافه

حروف اضافه در زبان انگلیسی و کاربرد آن‌ها

در زبان انگلیسی کلمات، نقش‌های مختلفی در رساندن منظورِ گوینده ایفا می‌کنند. نفش‌هایی مانند اسم و فعل و صفت و قید و همچنین حروف اضافه نمونه‌هایی از این نقش‌ها هستند. به مجموعه این نقش‌ها، اداتِ سخن یا parts of speech گفته می‌شود. حروف اضافه یا prepositions یکی از پرکاربردترین این نقش‌ها می‌باشند و ما در این گفتار قصد داریم درباره این نقش بیشتر بیاموزیم.

ما می‌توانیم حروف اضافه را از جهات مختلف مورد بررسی قرار دهیم. به عنوان مثال، یکی از ابتدایی‌ترین قواعدی که باید درباره این حروف بیاموزیم این است که هر کدام از حروف اضافه به همراه کدام فعل مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان نمونه، حروف اضافه with و to و on و of و in و from و for در کنار کدام افعال به کار می‌روند؟ بررسی حروف اضافه از این زاویه را می‌توانید در مقاله زیر بیابید.

بخوانید: نحوه کاربرد حروف with و to و of و in و from و for در کنار فعل‌های مختلف

از سوی دیگر می‌توان حروف اضافه زبان انگلیسی را از دیدگاهی کلی‌تر بررسی کرد و نقش آن‌ها را در بیان موقعیت‌های خاصی که در جمله پدید می‌آید بررسی نمود. به عنوان مثال، هنگام بیان انجام فعل در مکان‌های خاص از چه حروفی استفاده می‌کنیم؟ یا وقتی می‌‌خواهیم مفاهیم مربوط به جابجایی یا حمل و نقل را برسانیم، کدام حروف اضافه مورد توجه قرار می‌گیرند؟

در ادامه این گفتار به این موضوع می‌پردازیم.

کاربرد حروف اضافه در مورد مکان‌های خاص

به این جمله‌ها توجه فرمایید:

My daughter’s at university but my son still goes to school.

«دختر من دانشگاهی است اما پسرم هنوز به مدرسه می‌رود.»

He was sent to prison for 5 years.

«او مدت ۵ سال به زندان فرستاده شد.»

Now that spring’s here I find it hard to get out of bed.

«اکنون که بهار رسیده، برایم سخت است که از تخت خواب بیرون بیایم.»

I go to work on foot but I return home by bus.

«من پیاده سر کار می‌روم ولی با اتوبوس به خانه برمی‌گردم.»

قاعده این است: در بیانِ برخی از مکان‌ها ما از هیچ حرف تعریفی بعد از حرف اضافه استفاده نمی‌کنیم.

نمونه‌هایی از این محل‌ها: to/at school و to/at university و to/at college و to/in church و to/in/out of prison و همچنین to/in hospital و to/in/out of bed و to/at work و همینطور at home.

توجه کنید؛ ما از عباراتی همچون go to school و go to work و مشابه این موارد استفاده می‌کنیم ولی می‌بینید که در عبارتِ go home قبل از اسمِ home نه از the استفاده می‌کنیم و نه از to.

کاربرد حروف اضافه در مورد حمل و نقل

این دو عبارت را ببینید:

I go to work on foot but I come home by bus.

«من پیاده به محل کار می‌روم ولی با اتوبوس به خانه می‌آیم.»

I love travelling by train.

«من عاشق سفر با قطار هستم.»

قاعده این است: ابزارهای جابجا شدن و حمل و نقل بدون هیچ حرف تعریفی می‌آیند و فقط حرف اضافه مخصوص به خودشان قبل از آن‌ها بیان می‌شود. می‌گوییم by bus و by train و by car و by plane و by bicycle. دقت داشته باشید که کاربردِ on foot به معنای پیاده خاص و استثناست.

کاربرد حروف اضافه در زمینه جفرافیا و اقلیم‌های مختلف

قواعد دستوری مورد نظر این‌ها هستند:

نام قاره‌ها بدون حرف تعریف می‌آیند. می‌گویم: Africa و Asia و …

نام کشورها نیز بدون حرف تعریف بیان می‌شوند. می‌گوییم: Iran, Iraq, Syria و …

اما برخی کشورها بخاطر نام خاصی که دارند از این قاعده پیروی نمی‌کنند و قبل از آن‌ها حرف تعریف the می‌آیند.

مانند: the Slovak Republic و یا the United States و یا the United Arab Emirates و the United Kingdom و برخی دیگر.

همچنین نام شهرها و شهرک‌ها و دریاچه‌ها و دانشگاه‌ها نیز بدون حرف تعریف بیان می‌شوند.

برای شهرها و شهرک‌ها می‌گوییم: Tehran و London و …

برای دریاچه‌ها می‌گوییم:  Lake Urmia و یا Hamun Lake و …

و برای دانشگاه‌ها داریم: Oxford University و Sharif University و …

نام دریاها و اقیانوس‌ها و رشته‌ کوه‌ها و همینطور رودخانه‌ها همگی همراه حرف تعریفِ the بیان می‌شوند.

دریاها و اقیانوس‌ها مانند: the Atlantic و the Mediterranean و …

رشته‌ کوه‌ها مانند: the Himalayas و the Alborz و …

و رودخانه‌ها مانند: the Aras و the Amazon و …

کاربردهایی که باید بطور مجزّا مورد بررسی قرار گیرند

کاربرد حروف اضافه در موارد دیگر که باید هر کدام را جدا بررسی کرد.

به این جملات توجه کنید و به نحوه استفاده از حروف تعریف و حروف اضافه توجه نمایید:

I don’t watch TV often but I listen to the radio all the time.

«من خیلی تلویزیون تماشا نمی‌کنم اما تمام وقت به رادیو گوش می‌دهم.»

I’ve got a headache.

«من سردرد دارم.»

I’ve got a stomach-ache.

«من دل‌درد دارم.»

I’ve got a cold.

«من سرماخوردگی دارم.»

اما کاربردهای زیر در عین تشابه، متفاوت هستند و حرف تعریف نامعین بیان نمی‌شود:

I’ve got flu.

«من سرماخوردگی (آنفولانزا) دارم.»

I’ve got earache.

«من گوش‌ دارد دارم.»

I’ve got toothache.

«من دندان درد دارم.»

توجه فرمایید که از بین بیماری‌های متعارف، فقط این سه مورد آخر هستند که بدونِ حرف تعریف می‌آیند.

بخوانید: بررسی مفهومِ حرف اضافه و تشخیص آن از نقش‌های مشابه در جمله

بررسی حروف اضافه از زوایای دیگر

همانطور که پیش‌تر نیز بیان شد، می‌توان به شناخت حروف اضافه از جهات مختلفی نزدیک شد. در لینک بالا ما به شناخت مفهوم حروف اضافه می‌پردازیم. شناخت دقیق مفهوم حروف اضافه به ما کمک می‌کند که علاوه بر شناخت حروف اضافه به تفاوت آن‌ها با حروف اضافه موجود در افعال چند قسمتی نیز پی ‌ببریم. برای روشن شدن بیشتر این موضوع به مثال زیر توجه کنید.

در این جمله: .Joe looked at the book آیا واژه at یک حرف اضافه است؟ و یا اینکه look at یک فعل دو قسمتی است و نمی‌توان معانی look و at را در این کاربرد از هم جدا دانست؟

با استفاده از تستی ساده یعنی: ?looked at what متوجه می‌شویم که در حقیقت اینجا واژه at یک حرف اضافه است و look at در اصل یک فعل دو قسمتی محسوب نمی‌شود.

توضیحات بیشتر را می‌توانید در همان گفتار فوق بیابید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *