افعال to be

گرامر دوره مقدماتی: افعال to be

افعال to be ابتدایی‌ترین، مهمترین و پرکاربردترین فعل‌ها در زبان انگلیسی هستند.

وقتی سخن از افعال to be به معنای «بودن» به میان می‌آوریم منظورِ ما شکل‌های مختلف این فعل یعنی am به معنای «هستم» و is «هست» و are «هستی، هستیم، هستید، هستند» است.

همینطور شکل‌های گذشته ساده این مصدرِ to be به صورتِ was به معنای «بودم، بود» و were «بودی، بودیم، بودید، بودند» است.

در این گفتار با شکل‌های مختلف این افعال to be آشنا می‌شویم.

 

برای دانلود این فیلم باید عضو سایت شوید. در صورتی که عضو سایت هستید اینجا کلیک نمایید و اگر عضو سایت نیستید برای عضویت در سایت اینجا کلیک نمایید.

افعال to be چه فعل‌هایی هستند و اهمیت آن‌ها چیست؟

افعال to be در واقع همان am و are و is (برای زمان حال) و was و were (برای زمان گذشته) هستند. این فعل‌ها معنای «بودن» را می‌رسانند و این از دلایل اهمیت و پرکاربرد بودن آن‌هاست.

توضیح مهم: در زبان انگلیسی «فعلِ be» مصدرِ فعل‌های am و are و is محسوب می‌شود. به این مصدرِ be که خالی از هیچ پسوند و پیشوندی است و شکلِ تغییر نیافته فعل است، «شکلِ پایه فعل یا infinitive form» می‌گویند. مرسوم است که قبل از شکل پایه حرف to را اضافه کنند و مثلا مصدرِ be را به نامِ «مصدرِ to be» بیان نمایند؛ چرا؟ زیرا در بسیار از کاربردهای مصدر در جمله، مصدر به همراه to بیان می‌شود. این مثال را ببینید:

I need to be at home right now.

«من اکنون به در خانه بودن نیاز دارم.»

همانطور که می‌بینید، مصدرِ فعلِ be به صورتِ to be بیان شده است.

ویژگی خاص افعال to be چیست؟

شما در بسیاری از قواعد گرامری زبان انگلیسی این موضوع را مشاهده می‌کنید که با افعالِ to be به صورتِ ویژه برخورد می‌شود. و برای به کاربردن صحیح این افعال باید به نکات خاصی توجه کنیم.

دلیل این خاص بودن به دو موضوع زیر باز می‌گردد.

افعال to be برای فاعل‌های مختلف متفاوت‌اند

یک فعلِ معمولی در زبان انگلیسی را تصور کنید؛ مثلِ فعلِ to speak که یعنی «صحبت کردن». اگر بخواهیم این فعل را برای فاعل‌های مختلف زبان انگلیسی به کار ببریم، و اصطلاحا آن را «صَرف کنیم» می‌گوییم:

  • اول شخص مفرد: «I speak» یعنی «من صحبت می‌کنم».
  • دوم شخص مفرد: «You speak» یعنی «تو صحبت می‌کنی».
  • سوم شخص مفرد: «He speaks» یعنی «او (آقا) صحبت می‌کند».
  • سوم شخص مفرد: «She speaks» یعنی «او (خانم) صحبت می‌کند».
  • سوم شخص مفرد: «It speaks» یعنی «او (غیر انسان) صحبت می‌کند».
  • اول شخص جمع: «We speak» یعنی «ما صحبت می‌کنیم».
  • دوم شخص جمع: «You speak» یعنی «شما صحبت می‌کنید».
  • سوم شخص جمع: «They speak» یعنی «آن‌ها صحبت می‌کنند».

حتما بخوانید: آموزش قدم به قدم یادگیری زبان انگلیسی به کمک سریال

همانطور که می‌بینید، درست است که فاعل‌ها برای شخص‌های مختلف تفاوت می‌کنند، اما «شکلِ یک فعلِ معمولی برای تمامی شخصیت‌ها یکسان است».

حال با استفاده از جدول زیر، صَرفِ مصدرِ to be را برای فاعل‌های مختلف ببنید:

 افعالِ to beترجمه
اول شخص مفردI amمن هستم
دوم شخص مفردYou areتو هستی
سوم شخص مفردHe isاو (مذکر) هست
She isاو (مونث) هست
It isاو (غیر انسان) هست
اول شخص جمعWe areما هستیم
دوم شخص جمعYou areشما هستید
سوم شخص جمعThey areآنها هستند

با دقت در جدول مشاهده می‌کنید که برخلاف یک فعل معمولی مانندِ speak، مصدرِ to be دارای سه شکل مختلف است. بنابراین هنگام استفاده از این فعل برای فاعل‌های مختلف باید از فورم متناسب با همین فعل استفاده کنیم. به عنوان مثال:

I am in the classroom.

«من داخل کلاسِ درس هستم.»

You are with your friends.

«تو در کنار دوستانت هستی.»

Mona is an English teacher.

«مونا معلم زبان انگلیسی است.»

They are happy about the food.

«آنها در رابطه با غذا خوشحال هستند.»

توجه: زمانی که افعالِ to be در این نقش مورد استفاده قرار بگیرند و معنایِ «بودن» بدهند، به آن‌ها «linking verbs یا فعل‌های ربطی» گفته می‌شود. در زبان فارسی نیز عبارتِ «فعلِ ربطی» یا «فعلِ اِسنادی» برای فعلِ «بودن» به کار می‌رود. ‌

افعال to be می‌توانند نقش کمکی داشته باشند

دلیل دیگرِ خاص بودن افعال to be این است که می‌توانند «نقش کمکی» داشته باشند. در زبان انگلیسی به فعلی که نقش کمکی داشته باشد auxiliary verb یا helping verb گفته می‌شود.

نقش کمکی چیست؟

زمان‌های غیر ساده در زبان انگلیسی مانند استمراری و کامل به تنهایی نمی‌توانند معنای مورد نظر را برسانند و نیاز دارند که قبل از خود فعلی کمکی داشته باشند؛ مثلا اگر فعلِ «speak» در زمان حال ساده و به معنای «من صحبت می‌کنم» و فعل «am speaking» در زمان حال استمراری و به معنای «در حال صحبت کردن هستم» است. همانطور که می‌بینید عبارتِ ما در زمان حالِ استمراری، دارای «فعل کمکیِ am» قبل از فعل اصلی خود یعنی «speaking» است.

برای کسبِ شناخت بیشتر نسبت به زمان‌هایی که در آن‌ها، افعالِ to be نقشِ فعلِ کمکی را دارند به بخش «فرصت‌های یادگیری بیشتر» سری بزنید.

مثال‌های زیر کاربرد افعال to be به عنوان فعل کمکی را نشان می‌دهند:

قابل توجه: گرامر زبان انگلیسی از اول تا آخر

Rob is writing a book this year.

«راب امسال در حال نوشتن یک کتاب است.»

I’m not going to college anymore.

«من دیگر در حال دانشگاه رفتن نیستم.»

We were sitting in the park last Friday.

«ما جمعه گذشته در پارک نشسته بودیم.»

Was Nikki listening to the radio yesterday?

«آیا دیروز نیکی در حال گوش دادن به رادیو بود؟»

شکل‌های مختلف ادغام برای افعال to be

یکی از موضوعات مهم نگارشی و تلفظی در زبان انگلیسی موضوع «contraction یعنی اختصار یا ادغام» است.

در طول زمان، افراد بومی یک زبان، عبارات پرکاربرد را در نوشتار و گفتار در هم می‌آمیزند تا استفاده از آن‌ها آسانتر شود. ما به این نوع ترکیب «ادغام یا اختصار» می‌گوییم.

افعال to be به دو شکل می‌توانند ادغام شود:

  • ادغام اول در فاعل قبل از خودشان است؛ مخصوصا اگر این فاعل، «ضمیر فاعلی» باشد.
    به عنوان نمونه: عبارتِ ‌«I am» به «I’m» و «You are» به «You’re» و «She is» به «She’s» تبدیل می‌شوند.
  • ادغام دیگر در پسوندِ منفی‌سازِ not است که بعد از این افعال قرار می‌گیرد.
    به بیان دیگر: عبارتِ «are not» به «aren’t» و عبارت «is not» به «isn’t» تبدیل می‌گردد..

در جدول زیر هر دو حالت ادغام را مشاهده می‌کنید.

شکلِ مثبتِ کاملشکلِ منفیِ کاملدو شکلِ اختصاری
I amI am notI’m not
You areYou are notYou aren’t / You’re not
He isHe is not He isn’t / He’s not
She isShe is notShe isn’t / She’s not
It isIt is not It isn’t / It’s not
We areWe are notWe aren’t / We’re not
You areYou are notYou aren’t / You’re not
They areThey are notThey aren’t / They’re not

نکته مهم: اگر امکان هر دو نوع ادغام بالا ممکن باشد، مثلِ عبارت «It is not»، هر کدام از دو اختصار می‌توانند اِعمال شوند؛ یعنی هم «It’s not» و هم «It isn’t» صحیح است. اما فقط یکی از این دو می‌توانند استفاده شوند و اِعمالِ هم‌زمانِ هر دوی این‌ها با هم نادرست است. یعنی نمی‌توانیم بگوییم: «It’sn’t».

نکته مهم: در شکل دوم ادغام، یعنی ادغام افعالِ to be در not، یک استثنا وجود دارد و آن فعل am است. فعل am نمی‌توان در پسوند not ادغام شود. به عبارت دیگر عبارت اختصاریِ «amn’t» در زبان انگلیسی وجود ندارد.

فرصت‌های یادگیری بیشتر

همانطور که اشاره کردیم، افعال to be می‌توانند «نقش کمکی» داشته باشند. برای مشاهده بهتر این کاربردها می‌توانید از پست‌های زیر استفاده کنید:

این فیلم آموزشی، یک قسمت از ۳۰۰ قسمت دوره «مقدماتی آموزش زبان انگلیسی» میباشد. برای خرید این محصول، از طریق لینک زیر اقدام فرمایید.

این مطلب بخشی از این مجموعه است: گرامر دوره مقدماتی

مطالب دیگر این مجموعه عبارتند از :

  1. گرامر دوره مقدماتی: حروف انگلیسی
  2. گرامر دوره مقدماتی: ساختار جمله انگلیسی
  3. گرامر دوره مقدماتی: ضمایر فاعلی
  4. گرامر دوره مقدماتی: افعال to be (مطلب کنونی)
  5. گرامر دوره مقدماتی: صفات ملکی در انگلیسی
  6. گرامر دوره مقدماتی: where و what چیست؟
  7. گرامر دوره مقدماتی: جمله منفی با فعل to be
  8. گرامر دوره مقدماتی: پاسخ کوتاه انگلیسی (No – Yes)
  9. گرامر دوره مقدماتی: درخواست تکرار انگلیسی
  10. گرامر دوره مقدماتی: نحوه بیان سن به انگلیسی
  11. گرامر دوره مقدماتی: جمع بستن اسامی در انگلیسی
  12. گرامر دوره مقدماتی: نکات تکمیلی جمع بستن انگلیسی
  13. گرامر دوره مقدماتی: ضمیر اشاره در انگلیسی
  14. گرامر دوره مقدماتی: نکات تکمیلی صفات انگلیسی
  15. گرامر دوره مقدماتی: ساختار و معنی have و have got
  16. گرامر دوره مقدماتی: نکات تکمیلی have و have got
  17. گرامر دوره مقدماتی: بیان مالکیت
  18. گرامر دوره مقدماتی: بیان ساعت در زبان انگلیسی
  19. گرامر دوره مقدماتی: طریقه بیان زمان
  20. گرامر دوره مقدماتی: کاربرد of
  21. گرامر دوره مقدماتی: زمان حال ساده
  22. گرامر دوره مقدماتی: ساختار سوالی با فعل do
  23. گرامر دوره مقدماتی: ساختار جملات منفی حال ساده
  24. گرامر دوره مقدماتی: پاسخ به سوال در زمان حال ساده
  25. گرامر دوره مقدماتی: آشنایی با کلمات پرسشی انگلیسی
  26. گرامر دوره مقدماتی: زمان حال ساده در ساختار جمله خبری
  27. گرامر دوره مقدماتی: زمان گذشته ساده
  28. گرامر دوره مقدماتی: فعل گذشته ساده در افعال با قاعده
  29. گرامر دوره مقدماتی: زمان گذشته ساده در افعال بی قاعده
  30. گرامر دوره مقدماتی: شکل سوالی گذشته ساده و کاربرد فعل did
  31. گرامر دوره مقدماتی: شیوه پرسش سوال در گذشته ساده
  32. گرامر دوره مقدماتی: کاربرد فعل مدال can در انواع جملات
  33. گرامر دوره مقدماتی: کاربرد فعل مدال could
  34. گرامر دوره مقدماتی: قید های عبارتی
  35. گرامر دوره مقدماتی: عطف عبارت‌ها و جمله‌ها به هم
  36. گرامر دوره مقدماتی: ساختار وجود داشتن در انگلیسی (there is و there are)
  37. گرامر دوره مقدماتی: کاربرد how many و how much
  38. گرامر دوره مقدماتی: گرامر some ، any ، a
  39. گرامر دوره مقدماتی: انواع جمع بستن در زبان انگلیسی
  40. گرامر دوره مقدماتی: زمان حال استمراری
  41. گرامر دوره مقدماتی: زمان حال استمراری انگلیسی (بخش دوم)
  42. گرامر دوره مقدماتی: نکات تکمیلی حال استمراری در انگلیسی
  43. گرامر دوره مقدماتی: تفاوت حال استمراری با حال ساده
  44. ساختار فعل و جلمه امری
  45. مفهوم و کاربرد قید در انگلیسی
  46. گرامر دوره مقدماتی: استفاده از مصدر برای بیان هدف
  47. گرامر دوره مقدماتی: مثال‌های مربوط به مصدر بیان هدف
  48. گرامر دوره مقدماتی: صفت تفضیلی
  49. گرامر دوره مقدماتی: نکات تکمیلی صفات تفضیلی
  50. گرامر دوره مقدماتی: توضیحات تکمیلی ساختار افعال پرکاربرد
  51. گرامر دوره مقدماتی: ساختار و کاربرد جملات امری منفی
  52. گرامر دوره مقدماتی: کاربرد و گرامر should
  53. گرامر دوره مقدماتی: نحوه پرسیدن سوالات با کمک فعل like
  54. گرامر دوره مقدماتی: ساختار going to
  55. گرامر دوره مقدماتی: نکات be going to
  56. گرامر دوره مقدماتی: پاسخ‌های کوتاه برای ساختار be going to
  57. گرامر دوره مقدماتی: فعل Might

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *