do و does

کاربرد Do و Does و هم‌خانواده‌های آن

فعل‌های do و does و هم‌خانواده‌های آن یعنی ‍did و done گذشته از کاربرد فراوانی که در زبان انگلیسی دارند برای بسیاری از زبان‌آموزانی فارسی‌زبان چالش‌برانگیز هستند. دلیل اصلی این چالش نبودن معادل فارسی دقیق برای این کلمات است. در حقیقت do و does و کارایی آن‌ها در زبان انگلیسی با ساختارهای معادل فارسی تفاوت بسیاری دارد.

در ادامه بطور خلاصه این کاربردها را بررسی می‌کنیم.

بخوانید: با انواع صفت‌ها در زبان انگلیسی آشنا شوید

آشنایی با Do و Does و Did و Done و ساختار آن‌ها

راحت‌ترین راه برای درک ساختارهای do و does همینطور did و done این است که «انواع فعل» را برای فعل to do در نظر بگیریم. منظور از «انواع فعل» چیست؟

در زبان انگلیسی هر فعل، معمولا دارای سه شکل است. شکلِ زمان حال، شکل زمان گذشته (که ممکن است با قاعده یا بی‌قاعده باشد) و شکل سوم یا همان وجه وصفی که در زمان‌هایی مانند حال کامل و گذشته کامل به کار می‌رود. مثلا فعل to go به معنی «رفتن» را در نظر بگیرید. شکل زمان حال آن go یا goes و زمان گذشته went و شکل سوم آن gone است.

برای فعل do نیز دقیقا همین شرایط برقرار است. همانطور که فعل go برای زمان حال و برای سوم شخص مفرد به goes تبدیل می‌شود، فعل do نیز در این شرایط به does بدل می‌گردد و به همین خاطر ما دو شکلِ do و does را داریم.

شرکت کنید: دوره بسیار فشرده شناخت زمان‌های زبان انگلیسی

کاربردهای Do و Does و Did و Done به زبان بسیار ساده

نقش‌های اصلی فعل do و does ساختن جمله‌های پرسشی و پاسخ کوتاه و یا پاسخ منفی به آن‌ها است. به این صورت:

A: Do you go to university every day?

«آیا تو هر روز به دانشگاه می‌روی؟»

B: Yes, I do. I go to university every day.

«بله، من می‌روم. من هر روز به دانشگاه می‌روم.»

و یا:

B: No, I don’t. I don’t go to university every day.

«نه، من نمی‌روم. من هر روز به دانشگاه نمی‌روم.»

همچنین شکل did از این فعل، دقیقا همین عملکرد را دارد، با این تفاوت که مختص به زمان گذشته است.

A: Did you finish your project?

«آیا پروژه‌ات را تمام کردی؟»

B: Yes, I did. I finished my project.

«بله، تمام کردم. من پروژه‌ام را به اتمام رساندم.»

و یا:

B: No, I didn’t. I didn’t finish my project.

«نه، من تمام نکردم. من پروژه‌ام را به اتمام نرساندم.»

اما شکل done که وجه وصفی یا همان شکل سوم فعل است، در ساختن برخی زمان‌های ۱۲ گانه و همچنین جمله‌های پرسشی و پاسخ‌های آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. توجه داشته باشید که در این ساختار، دیگر نقشِ کمکیِ فعل do مورد نظر نیست. اینجا فعل done به معنای «انجام دادن» است. مانندِ:

A: Have you done your homework?

«آیا تکالیفت را انجام داده‌ای؟»

B: Yes, I have. I have done my homework.

«بله، انجام داده‌ام. من تکالیفم را انجام داده‌ام.»

B: No, I haven’t. I haven’t done my homework.

«نه، انجام نداده‌ام. من تکالیفم را انجام نداده‌ام.»

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *