عبارت اسمی

عبارت اسمی در انگلیسی یا Noun Clause

در گفتارهای قبلی با هم دیدم که جمله‌های زبان انگلیسی می‌توانند ساده، پیچیده، مرکب و یا مرکب-پیچیده باشند. عبارت اسمی نیز یکی از بخش‌های جمله‌ است که می‌تواند بخشی از جمله‌های پیچیده یا complex باشد. ولی کاربردهای عبارت اسمی وسیع‌تر از این کاربرد است و می‌تواند در نقش‌های مختلف جمله به کار رود. در ادامه این نقش‌ها را می‌شناسیم.

بخوانید: شناخت انواع جمله؛ ساده، مرکب، پیچیده و مرکب-پیچیده

عبارت اسمی و انواع کاربرد آن

عبارت اسمی یعنی noun clause یک عبارت وابسته یعنی dependent clause است که می‌تواند مشابه یک اسم یا یک ضمیر مورد استفاده قرار بگیرد.

همچنین این عبارت اسمی می‌‌تواند نقش subject یعنی فاعل، نقش predicate nominative یعنی گزاره فاعلی (در جمله‌های دارای فعل ربطی)، نقش direct object یعنی مفعول مستقیم، و indirect object یعنی مفعول غیر مستقیم، نقش appositive یعنی عطف بیان، و همچنین preposition object یعنی مفعولِ پس از حرف اضافه را داشته باشد.

این جمله را ببینید:

We should make money from what we do.

«ما باید از کاری انجام می‌دهیم کسب درآمد کنیم.»

عبارتِ from what we do عبارتِ اسمی است و با توجه به اینکه با from که حرف اضافه یا preposition است آغاز شده، نقش عبارت اسمی، مفعولِ پس از حرف اضافه است.

گرامر عبارت اسمی در جمله‌های زبان انگلیسی

در زبان انگلیسی یک noun clause می‌تواند با این واژگان آغاز شود: whomever و where و whoever و when و how و what و whom و why و who و whether و that. این کلمات فقط برخی از واژگان آغازگر noun clause ها هستند و لیست کامل طولانی‌تر است.

نکته مهم: توجه داشته باشید که برخی از این کلمات می‌توانند آغازگر عبارات وصفی و عبارت‌های قیدی نیز باشند. اما چگونه می‌توانیم تشخیص دهیم که عبارت مورد نظر اسمی است یا غیر آن؟

تکنیک ساده‌ای برای تشخیص عبارت اسمی

اگر عبارت وابسته مورد نظر ما یک noun clause باشد، باید بتوانیم جای آن را با ضمیرِ it یا ضمایر he و she (بسته به اینکه کدام مناسب باشد) جایگزین کنیم، بدون اینکه جمله از نظر گرامری دچار مشکل شود یا معنای آن تغییر بنیادی کند. مثال:

I think that we should help them.

«من فکر می‌کنم که باید به آن‌ها کمک کنیم.»

اگر عبارت that we should help them یک عبارت اسمی باشد، ما باید آن را با یکی از ضمایر it یا he یا she جایگزین کنیم. یعنی باید این عبارت معنادار و سالم باشد:

I think it.

«من اینطور فکر می‌کنم.»

و این عبارت معنادار و از نظر گرامری درست است. بنابراین عبارت مورد نظر ما یک noun clause است.

نکته مهم: گاهی عبارت اسمی بدون واژه آغازگر به کار می‌رود:

I think we should help them.

 بخوانید: آشنایی با عبارت قیدی یا Adverb Clause

چند مثال برای تمرینِ شناخت Noun Clause

آیا می‌توانید از بین جمله‌های زیر عبارت اسمی و نقشی که دارد را تشخیص دهید؟

برای مثال‌های متنوع‌تر می‌توانید اینجا را ببینید.

My wish is that I could visit my country again.

«آروزی من این است که بتوانم روزی دوباره کشورم را ببینیم.»

Why he disagreed is so hard to understand.

«اینکه چرا او موافقت نکرد، درکش بسیار سخت است.»

The person who hired me became very successful.

«کسی که مرا استخدام کرد بسیار موفق شد.»

پاسخ‌ها

جمله اول: noun clause عبارت that I could visit my country again است که نقش آن predicate nominative یا گزاره فاعلی است.

جمله دوم: noun clause عبارت why he disagreed است که نقش آن subject یا فاعل است.

جمله سوم: noun clause عبارت who hired me است که نقش آن appositive یا بدلِ فاعل است. برای این جمله اگر بخواهیم تکنیک تشخیص را پیاده کنیم، چنین عبارتی خواهیم داشت:

The person, he, became very successful.

با توجه به نقش بدل (یا عطف بیان) که جایگزین فاعل می‌شود و توضیحی درباره آن می‌دهد این عبارت صحیح است.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *