حفظ سطح روانی

حفظ سطح روانی و نکاتی که نباید فراموش کنیم

آموختن زبان کار آسانی نیست. عبور از سطح مقدماتی و رسیدن به سطوح بالاتر هر کدام نتیجه ساعت‌ها تلاش فراوان و زحمت است. رسیدن به سطح روانی و یا همان fluency یکی از اهدف رایج در بین زبان‌ آموزان است. بعد از رسیدن به این سطح باید تلاش ویژه‌ای جهت حفظ سطح روانی انجام دهیم.

حفظ سطح روانی یا fluency و گریز از معضل فرّار بودن زبان

یکی از مهمترین و عذاب‌آورترین معضلات بین زبان‌آموزان فرّار بودن آموخته‌های زبانی است. شاید برای شما هم تجربه تلخ فراموش کردن محتواهای زبانی اتفاق افتاده باشد. مخصوصا وقتی به سطح قابل قبولی از روانی رسیده باشید و برای مدت کوتاهی تمرین کردن را رها کنید، دردناکی این موضوع بیشتر حس می‌شود.

هنگامی که من در سال‌های آغازین یادگیری زبان بودم این فرصت طلایی را داشتم که با یکی از همکلاسی‌های مدرسه که اتفاقا مسیر خانه تا مدرسه را نیز با هم طی می‌کردیم، بطور مشترک زبان تمرین کنم. تمرین مکالمه دو طرفه، هم برای من رشد فراوانی را به همراه داشت و هم برای او که از سطح زبانی بهتری نسبت به من برخوردار بود. متاسفانه در دوران تابستان که مدرسه تعطیل بود ما کمتر همدیگر را می‌دیدیم و در نتیجه جلسات تمرینی هم برگزار نمی‌شد.

جالب اینجاست که در دوره تعطیلات هم من و هم دوست زبان‌آموزم به تمرینات فردیمان ادامه می‌دادیم؛ کتاب می‌خواندیم، فیلم می‌دیدیم، مقاله می‌نوشتیم، و تمرینات شنیداری را انجام می‌دادیم. تنها چیزی که این میان انجام نمی‌شد تمرین صحبت کردن بود.

مهارتی که مورد استفاده قرار نگیرد، تحلیل می‌رود

این یک اصل غیرقابل اغماض است. بسیاری از متخصصین، مهارت‌های یادگیری زبان را همچون بازو و پا و سینه، به یک عضله تشبیه می‌کنند. اگر این عضله مورد استفاده قرار نگیرد، رو به تحلیل می‌گذارد و رفته رفته ضعیف می‌شود.

وقتی فصل پاییز و زمان بازگشایی مدرسه‌ها فرا می‌رسید ما دوباره جلسات گفتگو را برقرار می‌کردیم. اما هم برای من و هم برای دوست زبان آموز مشخص بود که در سطح مهارتِ گفتارمان تغییراتی رخ داده است. به بیان دقیق‌تر هر دو ضعیف شده‌ایم. و آن اعتماد به نفس فصل خرداد را نداریم و بطور واضحی سرد بودن عضله گفتار ما خود را نشان می‌دهد.

این موضوع برای بسیاری از زبان‌آموزانی که به من مراجعه می‌کنند مشهود است. مهارت بسیاری از زبان‌آموزان، قبل از فصل تعطیلات و بعد از اتمام این فصل با هم قابل مقایسه نیست. و متاسفانه برای بسیاری از آن‌ها که انگیزه کافی را ندارند مشاهده همین افت کافی است تا زبان‌آموزی را کنار بگذارند.

تمرین صحبت کردن ضامن حفظ سطح روانی شما است

برای بسیاری از شما توانمندی در صحبت کردن یکی از علت‌های اصلی شروع زبان‌آموزی است. وقتی صحبت از سطح روانی در صحبت کردن می‌کنیم منظورمان رسیدن به سطحی است که جملات بدون اندیشدن و مکث و بطور خودکار بر زبان شما جاری می‌شوند و در نتیجه شما این اعتماد به نفس را دارید که وارد یک مکالمه واقعی و تمام عیار شوید.

بنابراین لازم است شما در هر شرایطی که هستید، صحبت کردن را تمرین کنید؛ این تمرین برای حفظ سطح روانی ضروری است. حتی اگر کسی برای برقراری یک مکالمه با شما نباشد. در این صورت می‌توانید از تمرین زیر استفاده کنید.

تمرین توصیف یک تصویر

یک عکس را انتخاب کنید. این تصویر می‌تواند عکسی از یک منظره طبیعی باشد؛ می‌تواند تصویر یک خانواده دور میز غذا باشد و یا می‌تواند یک تصویر ورزشی باشد. شما قرار است آنچه در این تصویر می‌بینید را با مهارت خودتان توصیف کنید.

اگر احساس می‌کنید که لازم است از قبل در مورد موضوعاتی که می‌خواهید توصیف کنید، کلیدواژه‌هایی تهیه کنید این کار را انجام دهید.

مثلا فرض کنیم، عکسی که می‌خواهید توصیف کنید، تصویر بالای همین صفحه است. مردی روی سِن ایستاده و با اعتماد به نفس و شیواییِ کامل، برای مخاطبین در حال سخنرانی است. ممکن است لازم باشد که معادل برخی از واژگانی که می‌خواهید به عنوان کلیدواژه مورد استفاده قرار دهید را ندانید. در این صورت قبل از شروع به صحبت کردن این واژه‌ها را جستجو کنید و روی برگه بنویسید.

نکته بسیار مهم این است که هرگز نباید قبل از تمرین صحبت کردن، جمله از پیش آماده شده استفاده کنید. لازم است جمله‌ها را در دم و در حین صحبت کردن بسازید و استفاده کنید.

فرض کنیم شما می‌خواهید درباره سِن و سکو صحبت کنید. معادل آن را که واژه podium است را می‌یابید. همینطور می‌خواهید درباره مردی با اعتماد به نفس یعنی a confident man صحبت کنید و همینطور واژه مخاطب یا audience را نیز جستجو می‌کنید.

ضبط کردن صدای خودتان هنگام تمرین صحبت کردن

اینکه شما هنگام تمرین صحبت کردن، صدایتان را ضبط کنید، عادت بسیار خوبی است. این کار نه تنها به شما فرصت بازنگری و امکان بهبود نقاط ضعفتان را در فضایی امن می‌دهد، بلکه بدون اینکه به شما استرس مضاعف وارد کند به جلسات تمرین، رسمیت می‌بخشد.

وقتی که ما تصمیم می‌گیریم که مثلا ۵ دقیقه در مورد یک موضوع صحبت کنیم و دکمه record را می‌فشاریم، نه تنها از عوامل فیزیکی پرت کننده حواس اجتناب می‌کنیم بلکه ذهنمان را نیز عادت می‌دهیم که از گریز بی‌مورد به افکار فرعی اجتناب کند.

به عنوان یک پیشنهاد، سعی کنید فایل‌های صوتی ضبط شده خود را نگاه دارید. چون ابزار مناسبی برای سنجش میزان رشد خودتان هستند و با مراجعه به آن‌ها می‌توانید میزان رشد خود را اندازه بگیرید.

جمع‌بندی

حفظ سطح روانی نیازمند هوشیاری و ترک نکردن تمرین صحبت کردن است. حتی اگر به دلایل مختلف زمان این تمرین بسیار کاهش یابد. شما در هر حال باید صحبت کردن را انجام دهید هر چند این زمان ۵ دقیقه در روز باشد.

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *