بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی

بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی با استفاده از ساختارهای دستوری ویژه

در گفتار‌های قبلی با هم درباره زمان آینده و انواع اصلی آن صحبت کردیم. در این بخش قصد داریم به بررسی ساختارهایی گرامری بپردازیم که به بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی می‌پردازند. ما از شکل‌های مختلف افعال استفاده می‌کنیم تا بسته به نوع برنامه‌ای که برای آینده داریم، درباره آن‌ها سخن بگوییم.

استفاده از فعل will برای بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی

ما هنگامی از فعل will استفاده می‌کنیم که بخواهیم برنامه‌هایی که در لحظه صحبت کردن قصد انجامشان را پیدا می‌کنیم بیان کنیم.

این مثال‌ها را ببینید:

I forgot to phone my co-worker. I’ll call him after dinner.

«فراموش کردم که به همکارم زنگ بزنم. بعد از شام با او تماس خواهم گرفت.»

در این جمله، گوینده هنگام صحبت کردن تصمیم می‌گیرد که بعد از شام با همکارش تلفنی صحبت کند. او قبل از بیان این جمله چنین قصدی نداشت.

I have been thinking about where to travel. I will travel to Mashhad.

«مدتی است درباره اینکه به کجا سفر کنم می‌اندیشم. به مشهد سفر خواهم کرد.»

We are out of bread. I’ll buy some next morning.

«نانِ ما تمام شده است. فردا صبح تعدادی نان خواهم خرید.»

استفاده از ساختارِ going to برای بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی

ما می‌توانیم از ساختارِ going to استفاده کنیم تا بیان کنیم که قبل از لحظه شروع به صحبت کردن چه برنامه‌ای برای آینده داشته‌ایم.

به این مثال‌ها توجه کنید:

I’m going to phone my co-worker after dinner. He is expecting my call.

«من قصد دارم که بعد از شام با همکارم تلفنی صحبت کنم. او منتظر تماس من است.»

گوینده این جمله قبل از اینکه این عبارت را بیان کند، برای تماس گرفتن برنامه داشته است و از قبل تصمیم گرفته است.

I’m going to travel to Mashhad. I bought a plane ticket last week.

«من تصمیم دارم به مشهد سفر کنم. هفته قبل بلیط هواپیما تهیه کردم.»

We have been out of bread for a while. I’m going to buy some tomorrow.

«مدتی است که نان ما تمام شده است. من فردا مقداری نان خواهم خرید.»

استفاده از ساختار زمان حال استمراری یا present continuous برای بیان برنامه‌ها در زبان انگلیسی

این نوع کاربرد ظرافت معنایی خاصی دارد. چون ما عادت کرده‌ایم زمان حال استمراری را، همانطور که از اسمش پیداست، مختص زمان حال بدانیم. در حالیکه می‌بینیم اینجا می‌تواند حاوی معنایی مربوط به زمان آینده باشد.

ما معمولا وقتی از این ساختار برای بیان برنامه‌های آینده استفاده می‌کنیم که درباره یک قرار و یا یک جلسه هماهنگ شده صحبت می‌کنیم؛ شرایطی که به بیش از یک نفر مربوط می‌شوند و زمان و مکان نیز مشخص است.

I’m meeting John at 9 o’clock next Friday.

«من جمعه بعدی رأس ساعت ۹ با جان دیدار خواهم کرد.»

We’re having a meeting next week. Would like to join us?

«ما هفته بعدی جلسه‌ای خواهیم داشت؟ دوست داری به ما ملحق شوی؟»

Is Ali doing anything special this weekend?

«آیا علی آخر این هفته برنامه ویژه‌ای دارد؟»

همانطور که در این جمله پایانی دیدید، متعارف آن است که هنگام پرسیدن درباره برنامه دیگران ما از این ساختار حال استمراری استفاده کنیم.

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *