انواع اسم در انگلیسی

انواع اسم در انگلیسی یا Nouns و تعریف آن‌ها

شاید پرکاربردترین ادات سخت در زبان انگلیسی را بتوان «اسم» یا noun در نظر گرفت. به همین خاطر در این گفتار به بررسی انواع اسم در انگلیسی می‌پردازیم.

اسم، واژه‌ای است که به عنوان نام یک چیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در زبان انگلیسی ما انواع مختلفی از اسم‌ها را مشاهده می‌کنیم. از این انواع اسم در انگلیسی می‌توان به اسم‌های عام یا common nouns و اسم‌های خاص یا proper nouns و اسم‌های مرکب یا compound nouns و اسم‌های قابل شمارش یا countable nouns و اسم‌های غیر قابل شمارش یا uncountable nouns و اسم‌های جمع یا collective nouns و اسم‌های ذات یا concrete nouns و اسم‌های انتزاعی یا abstract nouns و همچنین اسم‌های مصدر یا gerund nouns اشاره کرد.

بخوانید: با اسم‌های قابل شمارش و غیر قابل شمارش بیشتر آشنا شوید

انواع اسم در انگلیسی : اسم عام یا Common Noun

اسم عام برای بیان نوعِ عمومی افراد، مکان‌ها و یا چیزها استفاده می‌شود.

مثال: boy و town و animal و house و car و …

همانطور که می‌بینید این اسامی به مکان، فرد یا چیز خاصی اشاره نمی‌کنند و معنای عمومی دارند.

اسم‌های عام خود به انواع کوچکتری تقسیم می‌شوند؛ اسم‌های قابل شمارش و غیر قابل شمارش، اسم‌های ذات و انتزاعی و همینطور اسامی جمع از این موارد هستند.

انواع اسم در انگلیسی : اسم خاص یا Proper Noun

اسامی خاص برای اشاره به فرد، مکان یا چیزی مشخص و معلوم مورد استفاده قرار می‌گیرند. در زبان انگلیسی، اولین حرف اسم خاص، بزرگ نوشته می‌شود.

نکته مهم: قبل از اسم خاص معمولا نباید از حروف تعریف یعنی a و an و the استفاده کرد. برخی اسم‌ها و برخی قواعد از این قاعده استثنا هستند، مانندِ the Sun و یا کاربرد زیر:

Is he the John that won the match?

«آیا این همان جان است که مسابقه را برد؟»

انواع اسم در انگلیسی : اسم مرکب یا Compound Noun

اسم‌های مرکب دو یا چند واژه هستند که در کنار همدیگر اسمی تازه را پدید آورده‌اند. اسم‌های مرکب گاهی یک واژه هستند مانند haircut یعنی «مدلِ مو» و گاهی با یک خط فاصله کوچک از هم جدا شده‌اند مثل son-in-law یعنی «داماد» و بعضی اوقات نیز دو کلمه جدا از هم می‌باشند مانند credit card به معنی «کارت اعتباری».

توجه: هنگام تلفظ اسم‌های مرکب، استرس روی بخش اول این اسم است.

نمونه‌های دیگر از این اسم‌ها، rainfall و sailboat و well-being و alarm clock هستند.

انواع اسم در انگلیسی : اسامی قابل شمارش و غیر قابل شمارش

در گفتارهای پیشین درباره این نوع از اسم‌ها صحبت کردیم و ‌می‌توانید به آن‌ها مراجعه فرمایید.

بطور خلاصه، اسم‌های قابل شمارش را می‌توان با عدد شمرد. مثلِ book که می‌توانیم بگوییم: one book و two books و …

اما اسم‌های غیر قابل شمارش برای یک فرد انگلیسی زبان قابل شمارش نیستند. مثلِ air به معنای «هوا» که نمی‌توانیم بگوییم: one air یا two airs.

انواع اسم در انگلیسی : اسم جمع یا Collective Noun

اسم جمع در ظاهر خود مفرد است ولی معنای آن جمع است و به گروه یا تعداد خاصی از اشیاء یا مکان‌ها یا افراد اشاره دارد.

مثال: staff یعنی «تیم کاری» و flock یعنی «گله».

انواع اسم در انگلیسی : اسم ذات یا Concrete Noun

اسم‌های ذات به افراد یا اشیایی اشاره می‌کنند که وجود فیزیکی دارند و حداقل توسط یکی از حواس پنجگانه قابل درک هستند.

مثال: sheep و apple و table و ball و …

انواع اسم در انگلیسی : اسم انتزاعی یا Abstract Noun

بر خلاف اسم‌ ذات، اسم‌های انتزاعی قابل درک با حواس پنجگانه نیستند و وجود فیزیکی ندارند. این اسامی، افکار و اندیشه‌ها و عواطف و احساسات را نام‌گذاری می‌کنند. توجه داشته باشید که بسیاری از اسم‌های انتزاعی، طبیعتا غیر قابل شمارش نیز هستند.

بخوانید: نگاهی دقیق‌تر به اسامی قابل شمارش و غیر قابل شمارش

انواع اسم در انگلیسی : اسم مصدر یا Gerund

پیشتر با نقش verbal آشنا شدیم و انواع آن را دیدیم. یکی از این انواع دارای ing- است و با نام gerund یا اسم مصدر شناخته می‌شود. این اسم ساخته شده از یک فعل و شبیه آن است. و به همین خاطر گاهی با فعل اشتباه گرفته می‌شود.

Running is good for your health.

«دوندگی برای سلامتی شما مفید است.»

اسم running اینجا به مفهوم دویدن که یک پدیده و چیز است اشاره می‌کند.

نمونه‌هایی دیگر از این نوع اسم: reading و thinking و trying و climbing و …

تسلط روی انواع اسامی در انگلیسی نیازمند تمرین است. تلاش کنید که انواع اسم یا noun هایی که از این پس و در میان متون مختلف مشاهده می‌کنید را تعیین کنید.

2 پاسخ
    • مدیر مدیر
      مدیر گفته:

      با سلام و وقت بخیر خدمت شما

      پاسخ کوتاه:
      کلمه university با صدای «یو» شروع می‌شود در حالیکه حرف تعریف an قبل از صداهایی مثلِ «آ-ای-آی-او-اِ» و کلا صداهای «مُصَوِّت» مورد استفاده قرار می‌گیرد.

      ———————————–
      پاسخ مفصّل:
      اینکه ابتدای یک اسم از حرف تعریف a یا an استفاده کنیم به «صدایِ» حرف ابتدایی اسم ما بستگی دارد و «نه خود حرفِ» اول آن.
      این قاعده گاهی اشتباها اینطور بیان می‌شود که «اگر اسم با حروفِ a-e-i-o-u شروع شده بود باید از حرف تعریف an قبل از آن استفاده کرد.»
      این عبارت دقیق نیست. دلیل بیان جمله بالا این است که معمولا این حروفِ a-e-i-o-u دارای صدای مصوّت هستند. اما همیشه اینطور نیست.
      مثلا در همین کلمه university با اینکه حرف آغازین u است، ما صدای «یو» را داریم نه صدای «آ» پس می‌گوییم a university.
      اگر مثلا کلمه ما umberella بود که حرف u در آن صدای «آ» دارد، در این صورت می‌گوییم an umberella.
      حتی اگر اسمی با حروف a-e-i-o-u شروع نشده باشد ولی صدای اولین حرفش مصوت باشد ما باید قبل از این اسم از an استفاده کنیم. مثالِ خوب از این نوع اسامی، کلمه hour است که حرف h ناخواناست و این کلمه مشابه our یعنی /aʊr/ تلفظ می‌شود و به همین خاطر می‌گوییم an hour.

      پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *